’s Morgens ontmoet ik nog even de eigenaar zodat ik ook daadwerkelijk kan betalen voor de nacht op Camp Wight. In Yarmouth is het wachten voor de overtocht, wat met een paar overheerlijke en ovenverse broodjes bij de bakker geen straf is. Met een goedgevulde maag en frisse zeelucht in de longen ga ik op het vaste (ei)land in Lymington van start. De campingbaas had een betere route voor mij in petto dan mijn eigen plan, waardoor ik redelijk op de bonnefooi en op de bordjes het binnenland in trek.
Met als resultaat dat het vinden van een overnachtingsplaats wel even zeuren is. Ik eindig voorbij Gillingham bij een camperen bij de boer. De boer in kwestie gaat er vanuit dat je volledig zelfvoorzienenend door het leven gaat. Douchen bij het kraantje dus maar met een cuppa van vriendelijke Engelse buren.
Bath-gasten
Na Gillingham is het weer even tijd voor een wat grotere stad om wat nodige beschaving te snuiven. Bristol was leuk geweest, maar de exorbitante prijzen voor een overnachting laten mij uitwijken naar een hostel in het kuuroord Bath. Een kilometer of 20 zuidoost van Bristol. Goed voor een middagje stad en wat inkopen (gas en droogvoer) zodat ik het wilde weste Wales in kan. Op de fiets is het warm en zweten geblazen vandaag. Lang leve de hotelwasjes.
Yn ôl yng Nghymru
Omdat de smaak van de koffie ergens tussen asfalt en slootwater ligt, zet ik mijn ontbijt voort in een koffietentje aan de rand van het centrum. Langs de River Avon en over het Bristol & Bath Railway Path bereik ik met een slinger het centrum van Bristol. Het betrekt en de stad is nog niet wakker dus behalve korte stop voor carrot cake en cappuccino, is het doorfietsen. Aan e afdaling richting de Severn is goed te merken hoezeer deze dag langzaam omhoog is gegaan. Via de regen op Severn Bridge kom terug in het land met een chronisch tekort aan medeklinkers maar zeker niet aan klimmetjes.
