Het doel van vandaag staat. Vrienden zijn met de camper aan het rondtrekken en neergestreken in Llangurig. Daar staat mijn tent vanavond ook gepland. Het is echter best een stuk en de route loopt door rural Wales met weinig bewoning maar voldoende pittige klimmetjes. Het landschap wordt hoe langer hoe ruiger om uiteindelijk uit te komen in de mooie maar desolate Elan Valley. Doorgeven dat ik een goed eind op weg ben wordt een uitdaging, want GSM-dekking is hier niet gekend.
Bloedzuigers
Het is drukkend warm en op de laatste klim, een kilometer voor de bestemming, terwijl ik mijzelf omhoog worstel over een veel te slecht mountainbikepad langs wat boerderijen, krijg ik gezelschap van een paar dazen die naarstig op zoek zijn naar wat afwisseling op hun dieet van schapenbloed. Een terugkerend ritueel in mijn fietsbaan (loopbaan klinkt wat off-topic in dit blog). Terwijl ik zowel mijn evenwicht als enige tractie poog te behouden, probeer ik ook meerdere handen vrij te hebben om deze booswichten van mij af te meppen. Voorwaar een hele opgave. De top en de snelheid die de daaropvolgende afdaling met zich meebrengt zijn mijn redding en hoewel de trainingsleer anders zal oordelen – cider, wijn en BBQ onder de camperluifel zorgen voor een prima herstel. In ieder geval geestelijk
Grensgeval
Na een heerlijke rustdag is het tijd om langzaam weer naar het oosten terug te keren. Dit is misschien wel de mooiste dag op de fiets door zowel het weer als door het landschap. Een rustige, wat latere start zorgen er samen met de hoogtemeters voor dat na 70 kilometer en 1100 hoogtemeters de camping in Knighton – op de grens tussen Wales en Engeland, er te aanlokkelijk uitziet om nog verder te rijden.
It’s getting hot in here
Het midden van Engeland voelde als het zuiden van Frankrijk vandaag. Heet! En flink op en af. Het was een stil en wat saai overgangsstuk met vooral landelijke weggetjes. Nu aangekomen in de Cotswolds. Camperen tussen de caravans maakt even niet uit als de douche en het restaurant wel prima zijn.
Pizza night
Langzamerhand rij ik steeds meer de drukte van de Engelse randstad in maar nog steeds zijn er af en toe pareltjes (en klimmetjes ook). Dwars door Oxford. De eeuwenoude studentenstad waar je het gevoel krijgt dat zowel Harry Potter als Inspector Moorse ieder moment het decor in kunnen stappen. Slapen op de boerderij. Een stoppelveld, veel Londenaren die de stad ontvlucht zijn maar ook een fikse boerderijwinkel met lekkernijen. Dat het was pizza-night was, samen met een goede koude pint deed veel narigheid verdwijnen.
