Verhalen tussen bikepacktrips en fietsvakanties
Gek. Vanaf de Bodensee kon ik de Alpen al zien liggen. Als een achtergrondplaatje. Ver weg. En met een enkele etappe zit ik er middenin. Zodra ik in Oostenrijk voorbij Bregenz reed, een kilometer of 5 van de camping in Zech, waren de bergen de realiteit en kwamen ze snel dichterbij. Langs de snel stromende kunstmatige Rijn en Ill, met af en toe een stukje “oude” rivier, bracht de Lees verder “Dag 16: Zech – Bludenz”
Dat gaat lastig, de boel schoonhouden terwijl je met je fietsschoenen aan, in het pas gemaaide gras, je tent hebt afgebroken. Ik hoorde mijzelf al excuses aanbieden aan de ‘Putzwutfrauen’. Maar bij het afrekenen kon ik een bescheiden ‘lekker voor je’ ternauwernood onderdrukken. Voor een douche van 5 minuten, een uiterst bescheiden (af)wasje en 3m² gras, Lees verder “Dag 17: Bludenz – Pettneu”
Hans Reitsma had voor vandaag een korte etappe omschreven met als zeer zinnige reden dat het lijf af en toe een beetje rust nodig heeft. Ik ben dus vertrokken met het idee om te kijken hoe de benen zouden voelen. En die voelden wel OK. Tot aan Landeck ging het als een speer omlaag. Ik was met korte mouwen van de camping vertrokken Lees verder “Dag 18: Pettneu – Glurns”
Tirol is wintersport, Lederhosen en natuurlijk de plaatselijke ‘Anton mit sein Alpenknödels’ of zoiets. Dat treft. Waldcamping Naturns is vanavond namelijk het decor van het jaarlijkse ‘Waldfest’. Dus terwijl ik dit schrijf jengelt een accordeon er vrolijk op los en bezingt Anton in het onverstaanbaar dialect het mooie leven in de Alpen. Lees verder “Dag 19: Glurns – Naturns (Tiroler wordt het niet)”
Ondanks het gejodel van Anton en zijn kornuiten heb ik een prima nacht slaap gehad en zat ik iets over achten weer op het fietspad langs de Etsch. Zo kon ik nog ruim binnen de ongeschreven tijdslimiet een kop cappuccino bestellen in een Meranees barretje met de echte Italianen die daar met de krant onder de arm snel een espresso namen voor ze doorgingen Lees verder “Dag 20: Naturns – Kalterersee”
En nu is het afgelopen met makkelijk communiceren. Bij Salurn / Salorno was het gedaan met de tweetaligheid en begon het zoeken naar de meest basic woorden om aan te geven dat je wilt afrekenen, kamperen met een klein tentje, of je bidons wilt vullen. Mijn ‘Wat & Hoe Taalgids Italiaans’ kon nog wel eens een hele fijne reismaat worden. Lees verder “Dag 21: Kalterersee – Lago di Lévico”
En ineens waren ze weg. De hele dag heb ik er tussenin gefietst. Soms in de verte, soms op armlengte en zo steil dat je levensgevaarlijke capriolen uit moest halen om de top te kunnen zien. De bergen. Vlak voor Basanno del Grappa is het plotsklaps voorbij en fietste ik door een lieflijk glooiend, Italiaans landschap het stadje binnen. Lees verder “Dag 22: Lago di Lévico – Bassano del Grappa”
Een avond en een nacht beschaving, een Italiaans ontbijt waardoor mijn eerste stop bij de supermarkato was en een etappe in een totaal ander landschap dan de afgelopen dagen. Zo begon mijn dag. Bewolkt en eigenlijk best een lekkere temperatuur voor een doordeweekse fietsdag. Ineens reed ik tussen de slaperige Italiaanse boerendorpjes en de maïs. Lees verder “Dag 23: Bassano del Grappa – Oriago”
Hoe luidt die bijnaam ook alweer? Venetië is het Giethoorn van het zuiden? Nou, daar is geen woord aan gelogen. En ze is zelfs een beetje groter en indrukwekkender dan haar kleine broertje tussen de Wieden. Wat een bijzondere stad. Bijna onwerkelijk. Alles gaat er over het water. Vuilnis, politie, ambulance, de bus, de post, noem maar op. Lees verder “Dag 24: Venetië (rustdag)”
Dat was een eind! Al ging het eigenlijk wel voorspoedig. Om 7 uur reed ik de camping af en voor ik het wist zaten de eerste 50 km er alweer op. Ik had me ingesteld op een saai stuk en dat was het ook. Droge, dorre maïsvelden zover het ook kon reiken. Ik vroeg ik mijzelf af of maïsvelden aan hun einde altijd zo dor zijn. Lees verder “Dag 25: Oriago – Ferrara”